Woordenlijst

Decibel [db] Decibel A [db(A)] Decibel B [db(B)]

Eenheid van geluidssterkte, een factor van de decibel, die de verhouding uitdrukt tussen de (efficiënte) akoestische druk in kwadraat en een referentie-akoestische druk in kwadraat die overeenstemt met de geluidsdrempel.

Decibel A [dB(A)] : eenheid van geluidssterkte met de weging A. De geluidssterkte uitgedrukt in  [dB(A)] is representatief voor de werkelijke perceptie door het menselijke oor van geluid van geringe of gemiddelde intensiteit.

Decibel C [dB(C)] : eenheid van geluidssterkte met de weging C. De geluidssterkte uitgedrukt in  [dB(C)] is representatief voor de werkelijke perceptie door het menselijke oor van geluid van sterke intensiteit.

Voor eenzelfde geluidsniveau, uitgedrukt in decibel [db], kan de geluidsfrequentie [Hz] verschillende auditieve sensaties geven, waarbij de gevoeligheid van het menselijk oor groter is bij hoge frequenties (hoge tonen) dan bij lage frequenties (lage tonen). Wiskundige filters die het gewicht van de geluidsniveaus volgens de frequenties bepalen, zijn daarom zo ontwikkeld dat de geluidsmetingen in decibel kunnen worden aangepast aan de waarneming van het geluid.

> Revenir au glossaire

Boven aan de pagina