Woordenlijst

Decibel [db] Decibel A [db(A)] Decibel B [db(B)]

Eenheid van waarde van het geluidsniveau, een factor van de bel, die de vermogensverhouding uitdrukt tussen de geluidsdruk en een referentiewaarde die overeenkomt met een onwaarneembaar geluid.

Decibel A [db(A)]: Een meeteenheid die overeenkomt met een waargenomen niveau van 40 dB voor zuiver geluid met een frequentie van 1 kHz. Het geluidsniveau uitgedrukt in[dB(A)] is representatief voor de werkelijke waarneming door het menselijk oor.

Decibel B [db(B)]: Een meeteenheid die overeenkomt met een waargenomen niveau van 70 dB voor zuiver geluid met een frequentie van 1 kHz.

Voor eenzelfde geluidsniveau, uitgedrukt in decibel [db], kan de geluidsfrequentie [Hz] verschillende auditieve sensaties geven, waarbij de gevoeligheid van het menselijk oor groter is bij hoge frequenties (hoge tonen) dan bij lage frequenties (lage tonen). Wiskundige filters die het gewicht van de geluidsniveaus volgens de frequenties bepalen, zijn daarom zo ontwikkeld dat de geluidsmetingen in decibel kunnen worden aangepast aan de waarneming van het geluid.

> Revenir au glossaire

Boven aan de pagina